امید به رحمت الهی باید با عمل صالح همراه باشد

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی احناف خواف، مولوی دکتر جواد عصار، در مراسم نماز جمعه 10 مهرماه 1405 اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیه ( فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا) پیرامون امید به رحمت و نصرت الهی همراه با عمل صالح، توکل، صبر و حفظ هیبت و عظمت الله تعالی در قلب به ایراد سخن پرداخت.

مدرس حوزه علمیه احناف خواف در آغاز سخن بیان داشت: بنده مؤمن سراسر زندگی خودش را با اعتقاد به الله تعالی سپری می‌کند. این اعتقاد، امیدی به رحمت‌های الهی و در عین حال هیبت و عظمت پروردگار را در قلب او ایجاد می‌کند. در چند دقیقه‌ای که در خدمت شما بزرگواران هستیم، می‌خواهیم درباره همین موضوع سخن بگوییم؛ اینکه به رحمت‌ها، عظمت، لطف و عنایت‌های پروردگار امیدوار باشیم و در عین حال، هیبت و عظمت الله تعالی همواره بر قلب‌های ما حاکم باشد. در شرایط بسیار سختی که رسول اکرم صلی الله علیه وسلم و حضرت ابوبکر صدیق رضی الله تعالی عنه از مکه به طرف مدینه هجرت می‌کنند، مشرکین تصمیم گرفته بودند پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم را به شهادت برسانند. از هر قبیله‌ای فردی انتخاب شده بود تا در این کار مشارکت کند و بعد از آن، قریش نتواند مسئولیت این جنایت را متوجه یک قبیله خاص بداند. به پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم اطلاع داده شد و حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه نیز از قبل آمادگی داشتند. آن دو بزرگوار مکه را به قصد مدینه ترک کردند، اما در ابتدا برخلاف مسیر مدینه حرکت کردند و به غار ثور پناه بردند.

سخنران نماز جمعه شهر خواف ادامه داد: در آن لحظات بسیار حساس، حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه نگران جان رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند. در برخی از روایات تاریخی آمده است که ایشان گاهی جلوتر از پیامبر حرکت می‌کردند، گاهی پشت سر ایشان قرار می‌گرفتند و گاهی از سمت راست و چپ مراقبت می‌کردند. نگرانی ابوبکر برای جان خودش نبود؛ نگرانی او این بود که مبادا آسیبی به رسول خدا صلی الله علیه وسلم برسد. در همان لحظه‌ای که مشرکان تا نزدیکی غار رسیده بودند، حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه بسیار نگران بودند؛ اما رسول الله صلی الله علیه وسلم با کمال آرامش به ایشان فرمودند: «لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»؛ نگران نباش، الله با ماست. چه جمله‌ای از این زیباتر؟! رسول خدا صلی الله علیه وسلم قلب ابوبکر صدیق را با امید به الله تعالی آرام می‌کنند. «إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»؛ خدا با ماست. اگر خدا با ما باشد، حمایت و نصرت او نیز با ما خواهد بود.

وی گفت: اگر هر کدام از ما در هر شرایطی، با کمال اعتقاد و ایمان این حقیقت را در قلب خود ثبت کنیم که الله با ماست، در برابر بسیاری از مشکلات و گرفتاری‌های زندگی قدرت و آرامش ویژه‌ای پیدا خواهیم کرد. عجیب است که خداوند متعال بارها و بارها در قرآن کریم به مؤمنان امید می‌دهد و وعده نصرت و یاری می‌دهد. در سوره صافات، خداوند متعال از مشکلاتی که برای برخی از پیامبران الهی پیش آمد سخن می‌گوید و در پایان می‌فرماید: «وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ*إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ*وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ»؛ این وعده ما درباره بندگان فرستاده‌شده ماست؛ آنان حتماً یاری خواهند شد و لشکر ما پیروز خواهد بود.

مولوی دکتر عصار ادامه داد: اگر کسی بیمار است و بیماری به سراغش آمده، با امید به رحمت پروردگار و با تکیه بر عنایت او، خودش را به خدا بسپارد. بله، از دارو استفاده می‌کند، به پزشک مراجعه می‌کند و مسیر درمان را طی می‌کند، اما شفا‌دهنده حقیقی را الله تعالی می‌داند. همین اعتقاد، در دوره بیماری به انسان آرامش می‌دهد. قرآن عظیم‌الشأن از زبان حضرت ابراهیم علیه السلام می‌فرماید: «الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ* وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ*وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ»؛ آن ذاتی که مرا آفریده، او مرا هدایت می‌کند؛ اوست که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌کند و هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد. انسان مؤمن می‌داند که در هیچ مرحله‌ای از زندگی بدون راه و بدون پشتیبان رها نشده است. اگر در برابر او راهی بسته شود، الله تعالی قادر است راه دیگری باز کند. اگر بیماری بیاید، او قادر به شفا دادن است. اگر گرفتاری بیاید، او قادر به گشودن گره‌هاست.

درِ توبه باز است و هیچ گناهکاری نباید از رحمت الهی مأیوس شود

مدرس حوزه علمیه احناف خواف خاطر نشان کرد: حتی کسانی که گناه کرده‌اند و در گناهان مختلف غرق شده‌اند، خداوند متعال آنان را ناامید نکرده است. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ»؛ بگو ای بندگان من که بر خودتان اسراف و ظلم کرده‌اید، از رحمت الله ناامید نشوید. خداوند حتی کسانی را که بر خودشان ظلم کرده‌اند، کسانی که از مسیر بندگی فاصله گرفته‌اند و مرتکب گناه شده‌اند، مورد خطاب قرار می‌دهد و می‌فرماید: «لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ»؛ از رحمت الله ناامید نشوید. سپس می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا»؛ یقیناً الله تعالی همه گناهان را می‌آمرزد؛ «إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ».

سخنران نماز جمعه شهر خواف تصریح کرد: پس اگر کسی امروز به خاطر گناهانی که انجام داده، از خدا فاصله گرفته و می‌گوید دیگر فایده‌ای ندارد، بداند که این ناامیدی از رحمت الهی جایز نیست. درِ توبه باز است و رحمت الله تعالی بسیار گسترده است. کسانی که سختی به سراغشان آمده، وضعیت مالی‌شان دشوار شده، توان خرید نیازهای خانواده را ندارند، بیماری دارند، دغدغه دارند و مشکلات از هر طرف آنها را احاطه کرده است، باز هم قرآن کریم آنها را امیدوار می‌کند و می‌فرماید: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا*إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا»؛ یقیناً با سختی آسانی است، یقیناً با سختی آسانی است.

وی گفت: گاهی الله تعالی بنده‌ای را به یک مصیبت و گرفتاری مبتلا می‌کند؛ نه برای اینکه او را نابود کند، بلکه برای اینکه او را رشد دهد و درجاتش را بالا ببرد. انسان اگر در برابر مصیبت صبر کند، همان مصیبتی که در ظاهر سخت و تلخ است، می‌تواند وسیله‌ای برای رشد، پاک شدن گناهان و نزدیک شدن او به الله تعالی باشد. به زندگی انبیا نگاه کنید. برادران حضرت یوسف علیه السلام با او دشمنی کردند و او را در چاه انداختند. این یک مصیبت بسیار بزرگ بود. سال‌ها گذشت و پدر بزرگوارش حضرت یعقوب علیه السلام همچنان در فراق فرزندش سوخت و حتی از شدت گریه بینایی خود را از دست داد. بعد از مدتی، بنیامین نیز گرفتار شد و برادر بزرگ‌تر نیز از بازگشت به نزد پدر شرم داشت. شرایط بسیار سخت شده بود. اگر انسان خودش را در چنین شرایطی تصور کند، می‌بیند که تحمل آن چقدر دشوار است. اما حضرت یعقوب علیه السلام با وجود تمام این سختی‌ها، فرزندانش را ناامید نکرد و فرمود: «يَا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَيْأَسُوا مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ»؛ فرزندانم، بروید و از یوسف و برادرش جست‌وجو کنید و از رحمت و گشایش الله ناامید نشوید؛ زیرا جز گروه کافران کسی از رحمت الله ناامید نمی‌شود. چقدر امیدبخش است! شرایط بسیار سخت است، اما پیامبر خدا و بنده صالح خدا به رحمت و گشایش پروردگار دل بسته است.

مولوی دکتر عصار خاطر نشان کرد: مومن اگر عزیز خود را از دست داده‌ است، پدر، مادر، فرزند یا برادرش از دنیا رفته است؛ اگر مال و امکاناتت را از دست داده‌ است و عرصه زندگی بر او تنگ شود، باز هم ناامید نمی‌شود و می‌گوید: «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ». ما از خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم. خداوند درباره چنین انسان‌هایی می‌فرماید: «أُولَٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ»؛ بر آنان درودها و رحمت‌هایی از جانب پروردگارشان است و آنان همان هدایت‌یافتگان‌اند. بعضی‌ها می‌گویند ما دشمن داریم؛ عده‌ای با ما دشمنی می‌کنند، علیه ما هستند و می‌خواهند ما را زمین بزنند. قرآن کریم باز هم به ما امید می‌دهد و می‌فرماید: «عَسَى اللَّهُ أَن يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِيرٌ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ»؛ چه بسا الله تعالی میان شما و کسانی که با آنان دشمنی داشته‌اید، محبت و دوستی ایجاد کند. الله بر هر کاری قادر است و بسیار آمرزنده و مهربان است.

مدرس حوزه علمیه احناف خواف گفت: هر دشمنی که انسان تصور می‌کند بزرگ است، در برابر قدرت و عظمت الله تعالی چیزی نیست. خداوند قادر است دشمنی را به دوستی، کینه را به محبت و اختلاف را به برادری تبدیل کند. اگر انسان می‌بیند باطل در جامعه زیاد شده، شبهات زیاد شده، جوانان گرفتار شبهات و مشکلات فکری شده‌اند و برخی از مردم از احکام الهی فاصله گرفته‌اند، باز هم نباید ناامید شود.

سخنران نماز جمعه شهر خواف بیان داشت: خداوند متعال می‌فرماید: «فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ»؛ کف‌ها و باطل‌ها از بین می‌روند، اما آنچه برای مردم سودمند است، در زمین باقی می‌ماند. باطل ممکن است برای مدتی روی آب ظاهر شود، ممکن است سر و صدا داشته باشد و انسان تصور کند همه‌جا را فرا گرفته است، اما باطل ماندگار نیست. آنچه ماندگار است، حق است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم را ببینید. به طائف تشریف بردند، به امید اینکه مردم آنجا دعوت ایشان را بپذیرند و از ایشان حمایت کنند؛ اما نه‌تنها دعوتشان را نپذیرفتند، بلکه افراد نادان و بی‌ادب را تحریک کردند تا پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم را سنگ‌باران کنند. بدن مبارک پیامبر مجروح شد و پاهای ایشان خون‌آلود گردید. در چنین شرایطی، فرشته کوه نزد پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: اگر شما دستور بدهید، این دو کوه را بر سر این مردم فرود می‌آورم. اما پیامبر رحمت صلی الله علیه وسلم امیدوار به رحمت الله بود و فرمودند: «بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ»؛ من امیدوارم که الله تعالی از نسل آنان کسانی را بیرون بیاورد که تنها الله را عبادت کنند. این یعنی امید! امروز ممکن است کسی با تو دشمن باشد، اما تو از رحمت خدا ناامید نشو. امروز ممکن است کسی راه را اشتباه رفته باشد، اما برای اصلاح او تلاش کن و به رحمت الله امیدوار باش

امید واقعی بدون عمل، انسان را به مقصد نمی‌رساند

وی خاطر نشان کرد: سراسر قرآن کریم از بهشت و نعمت‌های الهی سخن می‌گوید؛ از باغ‌هایی که نهرها زیر درختان آنها جاری است، از نعمت‌هایی که خداوند برای بندگان مؤمن آماده کرده است. مؤمن اگر عمرش را در بندگی خدا سپری کرد و در پایان عمر ضعیف و پیر شد، اگر دیگر توان حرکت نداشت، باز هم امیدش را از دست نمی‌دهد. می‌داند که وعده الله قطعی است. خداوند وعده داده است که مؤمنان وارد بهشت خواهند شد؛ جایی که بیماری نیست، مرگ نیست، پیری نیست و اندوه نیست. در حدیث آمده است که پس از ورود اهل بهشت به بهشت، به آنان گفته می‌شود که از این پس برای شما زندگی همیشگی است و مرگ نخواهید داشت، سلامتی است و بیماری نخواهید داشت، جوانی است و پیری نخواهید داشت و نعمت است و دیگر هیچ‌گاه محروم نخواهید شد. پس با الله بودن در لحظات مختلف زندگی، در سختی، گرفتاری، بیماری و مشکلات، انسان را آرام می‌کند. امید به رحمت پروردگار در هر لحظه می‌تواند عنایت‌های ویژه الهی را نصیب انسان کند.

مولوی دکتر عصار گفت: اما باید توجه داشته باشیم که امید واقعی، با عمل همراه است. انسان باید هدفمند زندگی کند؛ هدفش کسب رضایت الله تعالی باشد. اینکه دیگران زندگی می‌کنند و ما هم زندگی کنیم، هدف انسان مؤمن نیست. پرندگان هم زندگی می‌کنند، حیوانات هم زندگی می‌کنند و تمام موجودات زنده زندگی دارند؛ اما ما بندگان الله هستیم و باید زندگی ما هدف داشته باشد. ما باید باور داشته باشیم که «مُسَبِّبُ الْأَسْبَاب» الله تعالی است. تمام اسباب به دست اوست. گاهی انسان چیزی را خیر می‌داند، اما در آن شر است و گاهی چیزی را شر می‌داند، اما در آن خیر قرار داده شده است. خداوند متعال می‌فرماید: «وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ». پس به خدا توکل کنید، اما برای رسیدن به آنچه امید دارید، تلاش کنید. وقت بگذارید، زحمت بکشید، از توانایی‌هایی که الله تعالی در اختیار شما قرار داده استفاده کنید. امید بدون عمل، انسان را به جایی نمی‌رساند.

مدرس حوزه علمیه احناف خواف تصریح کرد: معیار امید واقعی این است که انسان امیدش را با عمل صالح همراه کند. کسی نمی‌تواند بگوید من خیلی به رحمت خدا امیدوارم، اما نماز نمی‌خوانم، توبه نمی‌کنم، قرآن نمی‌خوانم، صدقه نمی‌دهم و هیچ تلاشی برای اصلاح خودش ندارد. امید واقعی آن است که انسان به رحمت الله امیدوار باشد و در عین حال در مسیر رضایت او حرکت کند. نکته دیگری که باید همیشه در زندگی ما وجود داشته باشد، هیبت و عظمت الله تعالی در قلب است. الله تعالی ارحم الراحمین است، اما در عین حال قادر مطلق است. اگر اراده کند، می‌تواند تمام عالم را دگرگون کند. هیچ‌کس توان رویارویی با قدرت پروردگار را ندارد.

وی افزود: مؤمنی که به رحمت الله امیدوار است، باید عظمت و هیبت الله را نیز در قلب خود داشته باشد. نه آن‌قدر از رحمت خدا مأیوس شود که از بندگی دست بکشد و نه آن‌قدر خود را از عذاب الهی ایمن بداند که جرئت گناه پیدا کند. میان امید و خوف، میان محبت و هیبت، باید تعادل برقرار باشد.

مولوی دکتر عصار گفت: آرزوهای خود را نیز معتدل کنید. ممکن است انسان چیزی را بخواهد، اما تقدیر الهی چیز دیگری باشد. در آنجا مؤمن تسلیم حکم پروردگار می‌شود. خداوند نعمتی را تا زمانی به ما داده است، شکرگزار آن هستیم و اگر زمانی آن نعمت را از ما گرفت، باز هم می‌گوییم: پروردگارا، تو حکیم هستی و ما به حکمت تو اعتماد داریم. اگر امید به رحمت پروردگار در قلب ما باشد و هیبت و عظمت الله تعالی نیز در قلب ما جای داشته باشد، انسان دیگری خواهیم شد؛ انسانی که به تهذیب نفس فکر می‌کند، به دنبال رشد معنوی است، اخلاق خودش را اصلاح می‌کند، اهل تلاش و تحرک است، با نشاط زندگی می‌کند و در برابر مشکلات صبر و استقامت دارد. چنین انسانی آرامش درونی پیدا می‌کند و مصداق این آیه خواهد شد: «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»؛ آگاه باشید که دوستان الله نه ترسی بر آنان است و نه اندوهگین می‌شوند.

مدرس حوزه علمیه احناف خواف بیان داشت: این مطالب را به این دلیل عرض کردم که امروز در جامعه، در میان جوانان و بزرگ‌ترها، ناامیدی به شکل‌های مختلف دیده می‌شود. یکی از حجاب خودش ناامید شده و می‌گوید دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم؛ دیگری از نماز خواندن خسته شده و می‌گوید هرچه دعا کردم، نتیجه‌ای ندیدم؛ دیگری از قرآن و ذکر فاصله گرفته و تصور می‌کند دیگر فایده‌ای ندارد. این ناامیدی چیزی است که شیطان می‌خواهد در قلب مؤمن ایجاد کند. شیطان می‌خواهد انسان را از رحمت الله دور کند. اما همان خدایی که می‌فرماید: «لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ»، به ما می‌گوید برگردید، توبه کنید، رابطه خود را با الله اصلاح کنید و از رحمت او ناامید نشوید. رحمت الله نزدیک است؛ «إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ».

سخنران نماز جمعه شهر خواف افزود: گاهی انسان فقط یک قدم با نجات فاصله دارد. شاید امروز در زندگی احساس کند همه راه‌ها بسته شده، در حالی که فقط یک قدم دیگر، یک تصمیم دیگر، یک توبه دیگر، یک نماز دیگر و یک تلاش دیگر می‌تواند مسیر زندگی او را تغییر دهد. گاهی انسان شاید تنها یک قدم با موفقیت فاصله داشته باشد، اما ناامیدی باعث می‌شود دست از تلاش بکشد. در مسیر بندگی الله نیز همین‌گونه است. شاید همین نمازی که امروز می‌خوانی، آخرین نماز عمرت باشد. شاید همین صدقه‌ای که امروز می‌دهی، آخرین فرصت تو برای انجام آن عمل باشد. شاید همین تلاوت قرآن، همین ذکر و همین سجده‌ای که امروز انجام می‌دهی، آخرین عبادت تو باشد.

وی بیان داشت: امید فقط برای آخرت نیست؛ در مسائل دنیا نیز باید امیدوار باشیم. ممکن است امروز مشکلی داشته باشی و ندانی چگونه حل خواهد شد، اما الله تعالی می‌تواند انسانی را سر راهت قرار دهد که مشکل تو را حل کند. ممکن است امروز غمی داشته باشی و تصور کنی این غم نهایت بدبختی توست، اما چه‌بسا همین غم مقدمه عزت و سربلندی تو باشد. حتی مرگ، که ما معمولاً با نگاه بسیار ترسناکی به آن نگاه می‌کنیم، برای مؤمن می‌تواند مقدمه ورود به رحمت و نعمت‌های پروردگار باشد. پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند: «تُحْفَةُ الْمُؤْمِنِ الْمَوْتُ»؛ مرگ هدیه مؤمن است؛ زیرا مؤمن پس از مرگ به لقای پروردگار و نعمت‌های ویژه او می‌رسد. بنابراین گاهی یک مصیبت در ظاهر تلخ است، اما می‌تواند دری برای ورود به رحمت‌های ویژه پروردگار باشد.

جای جوانان پویا و سالم زندان نیست، مسئولان زمینه اصلاح و آزادی را فراهم کنند

مولوی دکتر عصار در ادامه صحبت گفت: در همین ارتباط، هفته گذشته به همراه جناب آقای دکتر توکلی و فرمانداری، جمعی از علمای اهل سنت و مسئولان شهرستان، از برخی فعالیت‌های اجتماعی و عمرانی شهرستان بازدید داشتیم. برای بنده، این بازدیدها بسیار جالب و امیدبخش بود. در برخی مدارس مشاهده کردیم که وضعیت ساختمان و امکانات آموزشی به‌طور کامل تغییر کرده است. در چهره مدیران مدارس و معلمانی که برای استقبال آمده بودند، امید و انگیزه خدمت را می‌دیدیم. از برخی جاده‌ها، مراکز بهداشتی و دیگر فعالیت‌ها نیز بازدید شد.

مدرس حوزه علمیه احناف خواف ادامه داد: آنچه برای بنده قابل توجه بود، احساس همدلی و همکاری برای خدمت به مردم بود. این‌ها نعمت‌هایی است که باید قدر آن را بدانیم. اگر مسئولانی برای خدمت به مردم تلاش می‌کنند، ما نیز وظیفه داریم زحمات آنان را ببینیم و قدردان باشیم اما در کنار این تشکر و قدردانی، یک سخن نیز با مسئولان محترم شهرستانی، استانی و کشوری دارم. مردم ما مردمی شریف هستند. جوانان ما جوانانی بااستعداد و پرتلاش‌اند. فرهنگیان ما، بازاریان ما و عموم مردم، شایسته خدمت و توجه هستند. اگر جوانی گرفتار مشکلی شده است، تا جایی که قانون و مصالح جامعه اجازه می‌دهد، راه‌های اصلاح، رأفت، عفو و بازگشت او به جامعه را نیز مورد توجه قرار دهید. جای جوان سالم و پویا، در زندان نیست و در آغوش خانواده و در مسیر خدمت به جامعه است. برخورد قانونی در جای خود لازم است، اما در کنار آن، عطوفت، مهربانی، عفو و بخشش نیز می‌تواند آثار بسیار بزرگی در اصلاح جامعه داشته باشد. خانواده‌ای که یکی از اعضای آن گرفتار شده، خودش نیز رنج می‌کشد. بنابراین هرجا که امکان اصلاح و بازگشت وجود دارد، امیدواریم مسئولان محترم با نگاه رحمت و رأفت، زمینه بازگشت جوانان به آغوش خانواده‌هایشان را فراهم کنند.

 سخنران نماز جمعه شهر خواف بیان داشت: همچنین در عرصه اقتصادی، مردم ما شایسته این همه فشار و نگرانی اقتصادی نیستند. مردم هر روز که به بازار می‌روند، نباید با قیمت‌های جدید و نگرانی تازه روبه‌رو شوند. از مسئولان اقتصادی کشور انتظار می‌رود با برنامه‌ریزی دقیق‌تر و نظارت جدی‌تر، برای کاهش فشار اقتصادی بر مردم تلاش کنند. این مردم، مردم قدرشناسی هستند. اگر خدمتی برای آنها انجام شود، آن را می‌بینند و قدردانی می‌کنند. بنده زمانی در همین تریبون درباره وضعیت جاده‌ها صحبت کردم و حتی بعضی‌ها گفتند ممکن است با تو برخورد شود. اما همان زمان هم عرض کردم و امروز نیز عرض می‌کنم: به فکر مردم باشید، برای مردم کار کنید و خدمت به مردم را افتخار خود بدانید. اگر همین مردم مقابل بنده به‌عنوان سخنران ننشینند و سخن بنده را گوش ندهند، سخنرانی من هیچ ارزشی ندارد. ارزش کار ما به ارتباط ما با مردم است. مسئولیت‌ها، امکانات و جایگاه‌ها همه زمانی ارزشمند هستند که در خدمت مردم قرار بگیرند.

وی گفت: اگر در شرایط سخت، در شهرستان خواف فعالیت‌های عمرانی، مدرسه‌سازی، جاده‌سازی و خدمات مختلف در حال انجام است، این نتیجه تلاش کسانی است که مسئولیت این امور را بر عهده دارند. از همه کسانی که در این زمینه زحمت می‌کشند تشکر می‌کنیم و در عین حال انتظار داریم این تلاش‌ها با قدرت و جدیت بیشتری ادامه پیدا کند. اگر مسئولان در عرصه‌های مختلف به فکر مردم باشند و برای خدمت به آنان تلاش کنند، بسیاری از مشکلات قابل حل است. از ابتدای سخن عرض کردم که امید به الله تعالی و وجود هیبت و عظمت او در قلب‌ها، از اساسی‌ترین عوامل سعادت انسان است. موفقیت پشت سر موفقیت نصیب کسانی می‌شود که قدم‌هایشان همراه با امید است، قلبشان سرشار از توکل است، عظمت الله را در دل دارند و آثار ایمان و امید در رفتار و اعمالشان دیده می‌شود. بیایید امیدمان را از الله تعالی قطع نکنیم. در سختی‌ها صبر کنیم، در نعمت‌ها شکرگزار باشیم، در گناه‌ها توبه کنیم، در مشکلات تلاش کنیم، در برابر تقدیر الهی تسلیم باشیم و در تمام لحظات زندگی به این حقیقت ایمان داشته باشیم که «إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»؛ الله با ماست.