جمهوری اسلامی ایران فکری به حال مسلمانان مظلوم چین بردارد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی محمد مکفی - مدرس محترم حوزه علمیه احناف خواف - در مراسم نماز جمعه (14 تیرماه 98) اهل سنت خواف، با تلاوت آیات: «مَّا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ» (ق/18) «وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً» (بقره/83) و این حدیث شریف: «قال رسول الله: مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ» (مؤطای مالک) پیرامون «زبان و اثرات آن» به ایراد سخن پرداخت.

وی در مقدمه سخنان خویش گفت: زبان از جمله نعمتهای بزرگ الهی است که به انسان داده شده است؛ و این تنها انسان است که از روی عقل و درایت، می‌تواند تکلم کند و از این نعمت الهی بهره‌مند شود. این نعمت عظیم الهی با اینکه از حجم کمی برخوردار است می‌تواند انسان را به درجاتی عالی رسانده و جایگاه او را در بهشت قرار داده و نیز می‌تواند او را به درک اسفل، سقوط داده و او را در جهنم جای دهد. خداوند هم در قرآن کریم به نعمت زبان اشاره فرموده و می فرماید: «الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خلق الانسان عَلَّمَهُ الْبَیانَ» (الرحمن/1 تا3)
ایشان ادامه داد: زبان مهم‌ترین عضو از اعضای بدن انسان می‌باشد، زیرا با زبان، فرد مؤمن یا کافر می‌گردد و در برخی مواقع با زبان، حرام به حلال تبدیل مى‏شود، مثلاً دختر و پسری که بر هم حرامند با نکاح که به وسیله زبان انجام می‌گیرد بر همدیگر حلال مى‏شوند و برعکس گاهی حلال به حرام مبدل می‌شود، مثلاً همسر شرعی انسان با طلاقی که به زبان گفته می‌شود حرام می‌گردد. زبان این‌قدر مهم است که در حدیث می‌آید: بنده‌اي از بندگان خدا کلامي بر زبان مي‌آورد که خود به آن اهميت نمي‌دهد ولي به واسطه آن سخن در آتش جهنم مي‌افتد. زبان این‌قدر مهم است که زخم زبان را از زخم شمشیر بدتر بیان کرده‌اند. شاعر می‌گوید: وَ قَدْ يُرجى لِجُرحِ السيفِ بُرءٌ / وَ لا بُرءٌ لِما جَرَحَ اللسانُ. جِراحات السِّنانِ لها التِئامٌ / وَ لا يلتامُ ما جَرَحَ اللسانُ. وَ جُرحُ السيفِ تَدمَلُهُ فَيَبْرَى  وَ يَبقَى الدهرُ ما جَرَحَ اللسانُ. جَرح‌های نیزه بِه گردد به دارو  ولی جرح زبان را نیست دارو.
انسان با هر عضوى كه بخواهد گناه كند شرایط و آلاتی لازم دارد، مثلاً جا باشد، مكان باشد، روشنایى باشد، وسیله باشد، تنها چیزى كه هیچ خرج و زمانى ندارد گناه با زبان است. امام غزالی می‌گوید: «فإنَّهُ صغیرٌ جرمُهُ، عظیمٌ طاعتُهُ وجُرمُهُ». زبان، ترجمان دل آدمی است. به همین دلیل شاه ولی الله در حجۀ الله البالغه می‌نویسد: «اللسانُ تَرجُمانِ القلبِ ومقدِّمتُه»
مولوی مکفی تصریح کرد: قسمت بزرگی از گناهان توسط زبان صورت می‌گیرد. پیامبر(ص) فرمودند: «إِنَّ أَكْبَرَ خَطَايَا ابْنِ آدَمَ فِي لِسَانِهِ» (آداب للبیهقی) امام غزالی (رح) در احیاءالعلوم یک عنوان به نام «گناهان زبان» دارد که از بیست نوع گناه زبان نام برده ‌است. در برخی کتاب‌ها هفتاد نوع گناه برای زبان نام برده شده است و برخی از مؤلفین تا یکصد و نود گناه برای زبان برشمرده‌اند. برخی از گناهان زبان عبارتند از: غیبت، دروغ، تهمت، استهزاء و مسخره، سخن چینی و ...
کلام الهی هم به برخی از گناهان زبان اشاره کرده است. مثلاً: «لایسخر قوم من قوم ...الخ» «و لاتنابزوا بالالقاب». «لایغتب بعضکم بعضا ... الخ» (حجرات/11 و 12) «و اجتنبوا قول الزور» (سخن دروغ) (حج/31) «وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ» (اسراء/36) قرآن مى‏گوید چیزى را كه نمى‏دانى نگو و یا «إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ یَخْرُصُونَ» (انعام/ 116) یك مشت آدم‌ها نسبت به مسأله‌ای علم ندارند و همین‌طور الكى مى‏گویند.
ایشان در این زمینه با استناد به احادیث گفت: احادیث و روایات هم به برخی گناهان زبان اشاره نموده‌اند: «سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ» (متفق علیه) یا «مَنْ سَبَّ أَصْحَابِي فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» (معجم کبیر طبرانی) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «مَنْ أَفْتَی النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْمٍ لَعَنَتْهُ مَلَائِكَةُ السَّمَاءِ وَ الْأَرْض» (المحاسن، ج‏1، ص‏205)

ایشان افزود: همان‌گونه که بسیاری از گناهان با زبان انجام می‌گیرد، بخش مهم و قابل توجهی از عبادات و اعمال نیک مانند ذکر الهی، ارشاد و امر به معروف و نهی از منکر، تعلیم و تعلم و ... نیز با زبان انجام می‌شود. به وسیله همین زبان است که انسان کلمه شهادتین را بر زبان جاری ساخته و بزرگ‌ترین تحول را در زندگی خود به وجود می‌آورد. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ تَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ» (سنن کبری نسائی) یا فرمودند: «مَنْ عَزَّى ثَكْلَى كُسِيَ بُرْدًا فِي الجَنَّةِ» (ترمذی) یا می‌توان با گفتار نیک و شیرین صدقه به دست آورد. «الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ» (بخاری)
مدرس محترم حوزه علمیه احناف خواف با این بیان که نجات انسان در حفظ زبان است خاطرنشان کرد: یکی از علایم مؤمنین را قرآن به این صورت «و الذین هم عن اللغو معرضون» (مؤمنون/3) بیان کرده است. عقبۀ بن عامر از رسول خدا سؤال کرد: مَا النَّجَاةُ؟ ایشان پاسخ دادند: «أَمْسِكْ عَلَيْكَ لِسَانَكَ ...» (ترمذی) سهل بن سعد روایت می‌کند که رسول خدا (ص) فرمودند: «مَنْ يَضْمَنْ لِي مَا بَيْنَ لَحْيَيْهِ وَمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ أَضْمَنْ لَهُ الْجَنَّةَ» (بخاری) جعفر بن ابی طالب می‌گوید: همه اعضای انسان به زبان بستگی دارند، یعنی اگر زبان درست عمل نمود، آنها هم درست عمل خواهند کرد و اگر زبان کج رفت و اشتباه نمود، آنها هم کج خواهند رفت.
در حدیثی به روایت ابی‌سعید خدری رسول خدا (ص) می‌فرمایند: إِذَا أَصْبَحَ ابْنُ آدَمَ، فَإِنَّ أَعْضَاءَهُ تُكَفِّرُ (خواهش و تمنا می‌کنند) لِلِّسَانِ، تَقُولُ: اتَّقِ اللَّهَ فِينَا، فَإِنَّكَ إِنْ اسْتَقَمْتَ اسْتَقَمْنَا، وَأَنْ اعْوَجَجْتَ، اعْوَجَجْنَا» (ترمذی و مسند احمد)
«از اندرزهای لقمان حکیم به فرزندش این بود که فرزند عزیز!… کسی که مالک زبان خود نباشد، سرانجام پشیمان خواهد گشت» ابن بریده می‌گوید: روزی عبدالله بن عباس را دیدم که زبانش را گرفته و می‌گوید: «وَيْحَكَ قُلْ خَيْرًا تَغْنَمْ، أَوْ أَمْسِكْ عَنْ سُوءٍ تَسْلَمْ وإلِّا فاعلَم أنَّكَ ستَندَم» (جامع‌العلوم و الحکم لابن رجب)
ایشان تأکید کرد: عامل بسیاری از اختلافات زبان است؛ زبان باعث اختلافات خانوادگی، قومی و ملیتی زیادی قرار گرفته است.
ایشان در زمینه راه نجات از آفات زبان تصریح کرد: سکوت راه نجات از آفات زبان است. رسول خدا (ص) فرمودند: «مَن صَمَتَ نَجَا» (ترمذی) در مورد شخص رسول خدا (ص) آمده است: «کان رسولُ الله طَوِيلَ الصَّمْتِ» (معجم کبیر طبرانی) امام حسین (رض) می‌گوید از پدرم در مورد سیرت رسول خدا سؤال نمودم، ایشان جواب طولانی داد که به این که «... لَا يَتَكَلَّمُ إِلا فِيمَا رَجَا ثَوَابَهُ ...» (شرح السنۀ للبغوی) نیز اشاره نمود. رسول خدا (ص) فرمودند: «مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ» (مؤطای مالک) و فی روایۀٍ أو «لیَسکُت» (مسند احمد) علی (رض) می‌گوید: «اذا تَمَّ العقلُ نَقَصَ الکلامُ» (نهج البلاغه، حکمت 349) منظور حضرت علی این است که کسانی که حراف هستند از عقل کاملی برخوردار نیستند.
مولوی مکفی در زمینه رسانه و فضای مجازی یادآور شد: در این زمان که زمانه رسانه و فضای مجازی است، دو نوع زبان وجود دارد، یکی زبان گفتاری و دیگری زبان نوشتاری که باید انسان در هر دو مورد خود را حفظ نماید. متأسفانه در فضای مجازی و به وسیله زبان نوشتاری می‌بینیم که بسیاری از افراد مطالب دروغی را پخش می‌کنند و یا غیبت، بهتان و تخریب صورت می‌گیرد که کار بسیار زشتی است. افرادی در فضای مجازی به خاطر غرض‌های شخصی شروع به تخریب برخی از مسئولین می‌کنند که کار خوبی نیست و باید دست از این کار برداشته و توبه نمایند. امت اسلامی در این زمان بسیار زیاد به وحدت نیاز دارد، و این وحدت از افتخارات ما مردم خواف است، نگذاریم افرادی با قلم، سخن یا عملکرد خود در بین مردم اختلاف بیندازند و مردم را در مقابل همدیگر قرار دهند.
ایشان در بخش دیگر سخنان خویش در زمینه «آزمون کنکور» گفت: این روزها رقابت علمی کنکور هم برقرار است، دعای ما این است که همه جوانان این مرز و بوم بهترین رتبه‌ها را کسب نمایند و طبق توصیه علما جوانان ما باید سعی کنند بالاترین رتبه‌های علمی را به دست بیاورند و اگر جوانان ما در رشته خودشان تخصص داشته باشند، لازم نیست آنها دنبال کار بگردند، بلکه برعکس کار به دنبال آنها خواهد گشت.

ایشان در زمینه ظلم کشور کمونیست چین به مسلمانان آنجا افزود: متأسفانه کشور کمونیست و خبیث چین به مسلمانان أیغور در استان سین کیانگ ظلم‌های بسیار زیادی روا داشته و طبق آخرین اخبار حکومت چین فرزندان مسلمانان را از آنها جدا نموده و در مدارس شبانه‌روزی برده تا مطابق عقیده والدین خود بار نیایند. تقاضای ما از کشور عزیزمان این است که همان‌گونه که از تمام مظلومین جهان دفاع می‌نمایند، فکری به حال مسلمانان مظلوم و بی‌پناه چین نیز بردارند و از طریق دیپلماتیک و مذاکره مشکل این مظلومین را حل فرمایند و اگر کشور چین دست از این ظلم برندارد، باید جهان اسلام با همدیگر متحد شده و به وسیله جهاد اسلامی این کشور را به زباله‌دان تاریخ بیندازد.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظر خود را با ما در میان بگذارید

پر کردن موارد ستاره‌دار، الزامی است.

كليه حقوق براي پايگاه اطلاع‌رساني حوزه علميه احناف خواف محفوظ است © 2017 میلادي - 1396 هجری شمسی