احناف خواف

احناف خواف

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف، مولوی جواد عصار - مدرس حوزه علمیه احناف خواف - در مراسم نماز جمعه (۲۸ آبان‌ماه ۱۴۰۰) اهل‌سنت شهر خواف، با تلاوت آیه "ولن ترضي عنك اليهود و لا النصاري حتی تتبع ملتهم قل اِنَّ هُدی الله هو الهدی ولئن اتبعت اهوائهم بعد الذی جاءک من العلم ما لک من الله من ولی و لانصیر" پیرامون "دسیسه‌های یهود و نصاری" به ایراد سخن پرداخت.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی محمود نعمایی - مدرس حوزه علمیه احناف خواف - در مراسم نماز جمعه (۱۴ آبان‌ماه ۱۴۰۰) اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیه "ياأيها الذين آمنوا اتقوا الله و قولوا قولا سدیداً" با موضوع تقوا به ایراد سخن پرداخت.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی جلیل‌احمد موحدی - مدرس حوزه علمیه احناف خواف - در مراسم نماز جمعه (۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۰) اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیات «ان الذین لا یرجون لقاءنا و رضوا بالحیاة الدنيا واطمئنوا بها والذين هم عن آیاتنا غافلون* اولئک مأواهم النار بما كانوا يكسبون» با موضوع «امید به رحمت الهی» به ایراد سخن پرداخت.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، حجت‌الاسلام جوانشیری - ریاست دفتر نمایندگی ولی فقیه در امور اهل سنت خراسان - در مراسم نماز جمعه ( ۷ آبان‌ماه ۱۴۰۰) با تلاوت آیات "واذکروا نعمت الله عليكم اذ کنتم أعداءً فالَّفَ بین قلوبکم فأصبحتم بنعمته إخوانا" به ایراد سخن پرداخت.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی محمد موحدی - مدرس حوزه علمیه احناف خواف - در مراسم نماز جمعه (۳۰ مهرماه۱۴۰۰) اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیه «انَّ اللهَ یأمر بالعدل و الاحسان و ایتاء ذی القربی و ینهی عن الفحشاء والمنکر والبغی یعظکم لعلکم تذکرون» به ایراد سخن پرداخت.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولانا حبیب‌الرحمن مطهری - مدیریت حوزه علمیه احناف خواف - در مراسمی که به مناسبت هفته وحدت و ماه ربیع‌الاول برگزار گردید، با تلاوت آیه "و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین" به ایراد سخن پرداختند.

امروز ۲۶ مهر‌ماه مصادف با وفات امام مالک بن انس (رحمه الله) می‌باشد. مالک بن انس ابی عامر بن عمرو بن الحارث بن غیمان بن خثیل الاصبحی، یکی از محدثین و فقهای مشهور تاریخ می‌باشد. در رابطه با سال ولادت امام مالک، اقوال مختلفی نقل شده است؛ یحیی‌بن‌بکیر، معروف ترین شاگرد امام مالک فرموده است: امام مالک در سال ۹۳ هجری قمری به دنیا آمده است. برخی دیگر سال تولد او را ۹۵ یا ۹۴ هجری قمری می‌دانند. امام مالک برخلاف معمول و عادت، به مدت دو سال و اندی در شکم مادر خود ماندند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی احناف خواف، مولوی خیرالله نیک‌خوی -مدرس حوزه علمیه احناف خواف- در مراسم نماز جمعه ( ۹مهرماه ۱۴۰۰) اهل سنت شهر خواف، با تلاوت آیه( والذین کفروا بعضهم اولیاء بعض الا تفعلوه تکن فتنة فی الارض وفساد کبیر) به ایراد سخن پرداخت.

امروز نهم مهر‌ماه  ۱۴۰۰هجری شمسی و ۲۴ صفر 1443 هجری قمری می‌باشد. امروز مصادف با وفات مولانا محمد عمر سربازی(رحمه الله) است. نام ایشان محمد عمر بن ملا احمد بن ملا عبدالرحمان بن ملا عبدالجلیل است.

مولانا جلال الدین محمد، شاعر و عارف بلند آوازۀ قرن هفتم هجری، نویسندۀ  آثار بزرگی همچون مثنوی و غزلیات شمس و تالیفات دیگر است. مولانا به برهه‌ای از تمدن اسلامی تعلق دارد که قرن‌ها از طلوع و درخشش اسلام می‌‍گذشت. در این مدت به کوشش صدها فقیه، محدث، متکلم، عارف و شاعر سخت‌کوش، فرهنگ اسلامی به اوج و قله کمال خود رسید و با اختلاط و مزج با معارف اعراب و ملل نو مسلمان همچون درخت تناوری به بار نشسته است. امروز روز هشتم مهرماه مصادف با بزرگداشت مولوی است.  نام ایشان جلال الدین محمد بن محمد بن حسین بلخی می باشد. بنابر قول اکثر مورخان مولوی (مولانا) در روز ششم ربیع الاول سال ۶۰۴ هجری قمری مطابق با سی ام سپتامبر ۱۲۰۷ میلادی در شهر بلخ قدم به عرصه وجود گذاشت. در عرصه عرفان هر جا که سخن به میان می‌آید نام جلال الدین در کنار آن می‌درخشد و در فضای لایتناهی غزل و ترنم، نوحه‌های جانسوزِ عاشقانه و غزلیات مولانا هنوز هم حرف آخر را می‌زند.

  • تحصیلات مولانا

هنگام حمله مغول‌ها به آسیای میانه، جلال الدین با خانواده و گروهی از شاگردان، بلخ را ترک کرد. کاروان مهاجر سفرهای زیادی در سرزمین‌های مسلمان داشت. پس از زیارت مکه، سرانجام در قونیه، واقع در غرب ترکیه فعلی، ساکن شدند. در آن زمان، پدر مولانا یک متکلم اسلامی، معلم و یک مٌبَلِّغ بود.
تحصیلات مولانا از کودکی در بلخ آغاز شد. به روایت فریدون سپهسالار، سلطان العلماء (لقب پدر مولانا) هنگام اقامت در بلخ سید برهان‌الدین محقق ترمذی را به عنوان اتابک و مربی مولانا انتخاب کرد.  پس از مهاجرت مولانا به آناتولی و یک سال بعد از وفات سلطان العلماء، سید برهان‌الدین محقق ترمذی به آسیای صغیر رفت و مولانا در آن زمان ۲۴ سال داشت و در علوم رسمی به کمال رسیده و بر مسند وعظ و تدریس تکیه زده بود. مولانا در این موقع به ارشاد اتابک سابق خود وارد مراحل تجارب روحانی و عرفانی گردید. مولانا به صلاحدید سید به شام و حلب سفر کرد. او نخست در مدرسه حلاویه شهر حلب منزل کرد و در محضر درس فقیه حنفی، کمال الدین بن العدیم تلمذ کرد و مورد توجه استاد قرار گرفت و سپس در مدرسه مقدیسیه  و یا بنوشته مناقب العارفین مقدسیه اقامت گزید و کتاب (هدایه فی الفروع) را که در فقه حنفی است، نزد استاد خواند. مولانا اکثراً با علما و صوفیان هر دو شهر شام و حلب ملاقات می‌نمود.

  • سبب تصنیف کتاب مثنوی

در باب انگیزه‌ای که موجبات نظم مثنوی را فراهم آورد، محققان نیاز خانقاهی را به یک کتاب تعلیمی ویژه ذکر کرده‌اند. گویند این نیاز مبرم را شاگرد، دوست و مرید صدیق او حسام الدین چلبی با مشاهده این که مریدان کتب تعلیمی مشایخ سلف؛ چون کتاب حدیقه (الهی نامه) حکیم سنایی و (مصیبت‌نامه) تالیف عطار را می‌خواندند، به عرض جلال‌الدین رسانید و از او خواست که یک کتاب تعلیمی شبیه الهی نامه حکیم سنایی و مصیبت نامه عطار برای مریدان بسراید. خواهش حسام الدین چلبی، گرامی ترین دوست و مرید مولانا مورد اجابت قرار گرفت و بدین ترتیب نخستین گام در راه خلق این اثر ارجمند برداشته شد.

  • آثار مولانا

مولانا زندگانی خود را از آغاز تا به پایان در راه کسب معرفت و تهذیب و تکمیل نفس گذرانید. آنی از رشد و کمال‎جویی باز نایستاد و هر دم فضیلت و کمالی نو پدید می‌آورد. این احتمال دارد که اقوال و گفتار او بیش از آثاری باشد که هم اینک به طور مکتوب در دسترس است. به هر تقدیر آثار مکتوب مولانا به دو بخش نظم و نثر تقسیم می شود که به شرح ذیل می باشد:

1- غزلیات (این بخش از آثار مولانا به کلیات یا دیوان شمس معروف گشته است و در مقدمه رومی تفسیر مثنوی معنوی، مجموعه غزلیات صوفیانه مولانا را در حدود ۲۵۰۰ غزل دانسته است)

2- رباعیات (مجموعه این رباعیات که دارای معانی و مضامین عرفانی و معنوی است، در حدود ۱۶۰۰ رباعی است)

3- فیه ما فیه (این کتاب مجموعه تقریرات مولانا که در مجالس خود بیان کرده است و پسر او بهاءالدین معروف به سلطان ولد با یکی از مریدان یادداشت کرده و بدین صورت درآورده است)

4- مکاتیب (این کتاب که به نثر است، مشتمل بر نامه‌ها و مکتوبات مولانا به معاصرین خود است)

5- مثنوی

  • وفات مولانا

درپی تبی سوزان و آتشین در روز یکشنبه پنجم ماه جمادی الآخر سال ۶۷۲ هجری قمری وقتی که آفتاب جهان‌تاب، دامن زرنگار خود را از پهنه زمین بر می‌چید، آن آفتاب معرفت و حقیقت نیز پرتو خود را از این جهان خاکی برگرفت و رحلت فرمود. مدت‌ها بود که جسم نحیف و خسته مولانا در کمند بیماری گرفتار شده بود. در روز مرگ او هوا پر سوز بود و سرما و یخبندان در قونیه بیداد می‌کرد و دانه های نرم و حریرین برف مانند پروانگان سپیدبال در فضا می‌رقصیدند و آرام و خموش بر زمین می‎‌نشستند و بی‌درنگ چون آهن و پولاد، سفت و سخت می شدند.

ای دوست قبولم کن و جانم بستان            مستم کن و از هر‌دو جهانم بستان
      با هر چه دلم قرار گیرد بی تو            آتش به من اندر زن و آنم بستان

  • منابع:
     کتاب لب لباب مثنوی در سیر معنوی؛ نویسنده: مولانا محمد حسین کاشفی
    کتاب زندگی مولانا جلا الدین محمد بلخی مشهور به مولوی؛ نویسنده: بدیع الزمان فروزانفر

 كليه حقوق براي پايگاه اطلاع‌رساني حوزه علميه احناف خواف محفوظ است © 2017 میلادي - 1396 هجری شمسی

© 2015 Your Company. All Rights Reserved. Designed By JoomShaper